хизмәтлиримиз

кириш сөз

үн ـ син

көп тиллиқ қуран

дини китаблар

күндә бир һәдис

рамизанлиқ сәһпә

саһабилар һаяти

мәзһәп вә пикир еқимлири

мақалилар

һөҗҗәтлик филимләр

мәшһур шәхсләр

тәрмиләр

рәсим албуми

тордин чүшүрүң

алақә қилиң

2- һәдис: тәқдир вә униң маһийити

عن علي رضي الله عنه قال: كنا جلوسا عند  النبي  صلى الله عليه وسلم وبيده عود فنكت في الأرض ثم رفع رأسه فقال: «ما منكم من أحد إلا وقد كتب مقعده من الجنة ومقعده من النار». قيل: يا رسول الله أفلا نتكل ؟ قال: «لا اعملوا ولا تتكلوا فكل ميسر لما خلق له ثم قرأ فأما من أعطى واتقى وصدق بالحسنى   فسنيسره  لليسرى وأما من بخل واستغنى وكذب بالحسنى   فسنيسره  للعسرى» رواه ابن ماجه.

عن عبد الله بن عمرو بن العاص يقول: أنه سمع رسول الله  صلى الله عليه وسلم يقول: «إن قلوب بنى آدم كلها بين إصبعين  من أصابع الرحمن كقلب واحد يصرفه حيث يشاء ثم قال رسول الله  صلى الله عليه وسلم اللهم مصرف القلوب صرف قلوبنا على طاعتك.» رواه مسلم.

һәзрити әли рәзийәллаһу әнһудин ривайәт қилинидуки, пәйғәмбиримиз шундақ дегән: "силәрниң һәр қайсиңларниң дозахта яки җәннәттә туридиған орни йезилип болған" рәсулуллаһниң һәмраһлири: ундақта әзәлдә йезилған болуп, яхши ـ ишларни қилишни ташлисақ болмамду? дейишти. рәсулуллаһ ейтти: "ишләвириңлар! чүнки, ким қәйәргә киришкә яритилған болса, шу йәргә лайиқ иш қилиш, у кишигә асан қилиниду. (җәннәт үчүн яритилған кишигә җәннәткә киришигә лайиқ яхши ишларни қилиш асан болуп қилинип, у киши шуни қилишқа қизиқиду. һәм шараити әп келиду). дозахқа кириду дәп, дейишти. яритилған кишигә дозахқа лайиқ яман ишларни қилиш асан қилиниду. (капир болушни яки еғир җинайәт садир қилишни өзи халап қизиқип қилиду һәм шараити әп келиду)".
андин пәйғәмбәр әләйһиссалам бу айәтни оқуди: ](пул - мелини аллаһ ниң разилиқи үчүн) сәрп қилған, тәқвадарлиқ қилған, (кәлимә тәвһидни) тәстиқ қилған адәмгә кәлсәк. униңға биз яхши йолни муйәссәр қилип беримиз[(5 ـــ айәттин 7 ــ айәткичә).
шәрһиси:

демәк: җәннәткә кириш үчүн яритилған бәндә тәбиитидә һаман ислам динини өзигә яқтуридиған болуп, исламниң һәққаний тәшвиқини аңлиғанда тәсирлинип чин дилидин қобул қилиду. инсанға лайиқ есил истиллиқ болушни өз игисини тонушни өз диниға өз диний қериндашлириға яхшилиқ қилишни өзи үчүн шәрәп билидиған болиду. яш вақитлирида бир мәзгил хаталишип, тәрбийисиз қилип яман ишларни қилип салған болсиму, ахири һаман һәқиқәткә (ислам йолиға) қайтип яхши ишларни қилип җинайитини ююп яхши мөминлар сепигә қошулиду.

әмма дозахқа кириш үчүн яритилған адәм бир мәзгил ата ـ анисиниң яки башқа кишиниң зорлиши билән яки мусулманлар һакимийитиниң бесимидин қорқуп мусулман болуп яхши ишларни қилип йүрсиму, әслидила униң диниға қарита муһәббити йоқ, көрүнүши мусулман ички дуняси әксичә болуп ахири, у киши дин йолидин езип кетип динға дүшмәнлик, аллаһ ниң барлиқиға яки бирликигә инкар қилиш билән яки дүшмән тәрәпдари болуп мусулманларға зиянкәш хаин болуш билән шоғуллинип өлүп кетиду. дозахқа кириду. ундақ кишигә әслидин яхши иш, ибадәтләр бәк қейин көрүниду. капирлиқ яки гунаһ ишларға қизиқидиған, һәм уларға асан учришидиған болиду.

шуңа ”мән мусулман“ дәп йүрүп әмәлийтидә динға, мусулманларға тиғ урудиған дүшмәнлириниң динимизни йоқитиш ғәризигә һә ـ һу, дейишип қол ـ чумақ болуватқан шәклини мусулманлар шу иши билән давам қилип өлүп кәтсә, тоғрилиққа қайтмиса өзиниң үчүн яритилған киши икәнликини ойлап беқиши керәк. [бирликкә кәлгән, мишкат шериф 29 ـ бәттин елинди]

һәдис сәһипсигә қайтиш